امیدوار

سارا با کلافگی توی سالن کوچک خانه راه می رفت و با خودش حرف می زد « چرا هانیه وبلاگش رو حذف کرد؟ فقط برام نوشت که نمی خواهد وقتش توی اینترنت هدر بره. یعنی چی؟ من چقدر خوشحال بودم. فکر می کردم از تنهایی خلاص شدم. « رها » هم که فکر می کردم اهوازی یه هم وبلاگش رو حذف کرد... دوستان غیر مجازی هم که اصلا سراغم رو نمی گیرن... خدایا! چی کار کنم؟ تنهام. من که نخواستم تک فرزند باشم. مامان و بابام سر کار باشن. کمکم کن.»با خستگی روحی نشست روی مبل و موبایلش را برداشت و رفت توی ایتا. پروفایل مینا را که دید خوش...

سارا به دوستش مریم فکر کرد. با خود اندیشید :« نرگس که جواب تلفنم را نداد، بهتر است به مریم زنگ بزنم. او گفت :« با من راحت باش.» با این فکر، شماره مریم را گرفت، خیلی زنگ خورد اما مریم گوشی را جواب نداد. سارا ناراحت شد. به مینا پیامک داد « سلام. خوبید؟ حوصله دارید با هم حرف بزنیم؟» با خود فکر کرد « این هم جوابم رو نمیده مثل بقیه دوستام.» با ناامیدی دکمه ارسال را زد. پس از ارسال پیامش، پیامکی دریافت کرد. از طرف مریم بود. با خوشحالی آن را خواند « سلام سارا جان. خوبی؟ ببخشید گوشی رو برنداشتم. رفته بو...

سارا زیر باد کولر نشست و تلویزیون را روشن کرد. مثلا تلویزیون را نگاه می کرد اما فکرش جای دیگری بود « بابا و مامان خواستن یه بچه داشته باشن که خوب بهش برسن، ولی کاش تک فرزند نبودم. چی می شد اگر یک خواهر و برادر می داشتم تا این قدر تنها نباشم؟» صدای زنگ گوشی اش افکارش را پاره کرد. مینا بود :« می خام نیم ساعت بیام خونه تون. خونه هستین؟» سارا با ذوق جواب مثبت داد.« سارا جان، همه درگیر زندگی خودشونن. نمی تونی ااز همه انتظار داشته باشی که به فکرت باشن...» سارا حرف مینا را قطع کرد :« پس دوست به چه دردی...

پدر تازه از سر کار برگشته بود و خسته بود. روی مبل نشست و تلویزیون را رو شن کرد. مادر با سینی چای به سالن آمد و گفت :« خسته نباشید عزیزم.»و کنار پدر نشست. پدر لبخندی زد و گفت :« ممنونم از چایی تون مریم جان.» تلویزیون آرم اخبار را پخش کرد. حواس زهره هم مثل حواس پدر و مادرش جمع اخبار شد. معاون وزیر نیرو گفت :« اگر شهروندان در مصرف آب صرفه جویی نکنند، مجبور به قطع آب می شویم.» زهره گفت :« باز هم خبر تکراری.» مادر گفت :« همیشه برخی مردم رعایت نمی کنند و باعث قطعی برق یا آب میشن.» پدر گفت :« اجزه بدید...