دعایی شعرواره

به توفیقم بیارای و به حشمت

کرامت کن تو بر من نور رحمت

به دورم کن تو از میدان عصیان

به بر کن جامه ای ز احسان و غفران

کفایت کن امورم را الهی

برونم آور از چاه تباهی

ز رحمت جام دل لبربز فرما

ز دوزخ بردنم پرهیز فرما

دلم ز الطاف خود پرنور گردان

هوس ها را ز جانم دور گردان

نهال عشق را بر دل تو بنشان

از این در طرد و محرومم مگردان

ز بینایی کمالم بخش ای دوست

به عشق خود جلالم بخش ای دوست

چشان شیرینی عفوت تو بر جان

ببخشایم ز نور عفو و احسان

به مسکین این گنهکار زمانه

به لطف خود نظر کن عاشقانه

منبع : سایت عرفان

امیدوار...