برای اویس قرنی

سکوت می کنم اینجا ز شرم مرثیه خوانی

که شاعران بت لفظ اند،ای خدای معانی!

دلش اویس قرن بود و قرن قرن دو رویی

کفن کنید عقیق مرا به برد یمانی

درست مثل دو بیتی شکسته بود دل او

و ساده بود شبیه ترانه های شبانی

رسیده گاه نیایش،ز جای خیز که باید

وضوی اشک بگیری،نماز گریه بخوانی

میان ماندن و رفتن،اسیر مانده،منم من

«تو می روی به سلامت...سلام ما برسانی»

شاعر : علیرضا قزوه

منبع : صبح تان بخیر مردم!

امیدوار...