استغفار و اعتراف به گناه در لسان اهل بیت (ع) چگونه با عصمت ایشان سازگار است؟

با توجه به ادله عقلی و نقلی، استغفار و اعتراف به گناه از ناحیه اهل بیت (ع) نمی تواند به معنای صدور گناه و لغزش از آنان باشد و باید به صورت منطقی تبیین شوند.

در تبیین این مساله، لازم است دو نکته یادآوری شود :

1- استغفار اولیای الهی برای دفع وسوسه شیطان و نفس اماره است، نه رفع گناه و خطا.

2- توبه و استغفار، مراتبی دارد. چنین نیست که هر توبه ای، توبه از گناه و معصیت باشد؛ بلکه استغفار از آنچه باعث راه نیافتن عاشق به درگاه معشوق می شود نیز، توبه است.

توبه و اعتراف به گناه از ناحیه اهل بیت (ع) از این قبیل است.

امیرالمومنین علی بن ابی طالب (ع) فرمودند :« من نه برتر از آنم که خطا کنم و نه در کار خویش ایمن ام؛ مگر که خدا مرا در کار نفس کفایت کند که از من بر آن توانا تر است.

امیدوار...