امیدوار

درختان را دوست می دارمکه با احترام تو قیام کرده اندو آب راکه مهر مادر توست،خون تو شرف را سرخگون کرده است :شفق، آینه دار نجابتت،و فلق محرابیکه تو در آن نماز صبح شهادت گزاردی.در فکر آن گودالمکه خون تو را مکیده استهیچ گودالی را چنان رفیع ندیده بودمدر حضیض هم می توان عزیز بوداز گودال بپرس!* *شمشیری که بر گلوی تو آمدهرچیز و همه چیز را در کایناتبه دو پاره کرد :هر چه در سوی تو : حسینی شدو دیگر سو : یزیدیاینک ماییم و سنگ هاماییم و آب هادرختان، کوهساران، جویباران، بیشه زارانکه برخی یزیدیوگرنه حسینی اندخو...

ادامه مطلب